Wątroba

Przy diecie wątrobowej można jeść praktycznie wszystko z jednym drobnym ale znaczącym zastrzeżeniem: produkt nie może zawierać dużej ilości tłuszczu. Niewskazana też jest jego wysoka kaloryczność co jednak posiada bardzo istotne znaczenie tylko jeśli pacjent dodatkowo zmaga się z bardzo niewskazaną przy problemach z wątrobą otyłością.

Czytaj całość »

Dieta wątrobowa zalecana jest pacjentom z upośledzoną czynnością wątroby. Skonstruowana jest tak by przy zachowaniu odpowiedniej kaloryczności i zbalansowania posiłków zminimalizować ilość substancji, do rozłożenia i metabolizowania których niezbędny jest udział niedomagającego organu.
Czytaj całość »

Kolka wątrobowa nie jest jednostką chorobową samą sobie. Jest to bardziej objaw, na który uskarża się około 15% dorosłej populacji. Występuje ona jako bardzo silny ból opisywany najczęściej jako kłująco-szarpiący w okolicach wątroby. Spowodowany jest on wzmożoną pracą mięśni pęcherzyka żółciowego, który musi bardzo intensywnie się kurczyć by usunąć ze swojego wnętrza złogi żółciowe. Bolą właśnie kurczące się mięśnie.

Czytaj całość »

W związku z tym, że większość zakażeń tak HBV jak i HCV przebiega niemal bezobjawowo, ich leczenie ogranicza się do odpoczynku i właściwej diety wspomagającej wątrobę. Wyleczenie przebiega samoistnie. Ostre stany choroby zwalczane są lekami antywirusowymi z interferonem na czele oraz dodatkowo adefowirem i entecavirem. W przypadku ostrego stanu HCV stosuje się rybawirynę.

Czytaj całość »

Rozpoznanie wirusowego zapalenia wątroby przebiega na podstawie głównie badań krwi. W trakcie testów laboratoryjnych określa się poziom enzymów wątrobowych i bada czy występują u pacjenta antygeny konkretnych wirusów. Badanie krwi daje w 100% pewne rozpoznanie choroby.

Czytaj całość »

Wirusowe zapalenie wątroby to potencjalnie ostra a następnie przewlekła choroba rozwijająca się niemal bezobjawowo. Towarzyszą jej zwyczajne objawy ogólnych problemów wątrobowych podobne do problemów przy grypie. Żółtaczka pojawia się rzadko i raczej nie ma silnej postaci. Mogą występować drobne problemy z krzepnięciem krwi ze względu na obniżoną produkcję czynnika krzepnięcia. W niektórych typach zakażeń zdarza się swędzenie skóry. W okresie od kilku tygodni do kilku miesięcy od zakażenia może dochodzić do rozwinięcia się ostrego rzutu choroby. Może on być nawet powodem śmierci lub ciężkiego uszkodzenia wątroby. W tym czasie organ znacznie się powiększa, mocz ma barwę ciemniejszą a kał jaśniejszą i w 30% przypadków pojawia się ostra żółtaczka.

Czytaj całość »

Zniszczenia spowodowane marskością wątroby są nieodwracalne. Leczenie farmakologiczne skupia się więc na możliwym maksymalnym spowolnieniu jej postępów oraz łagodzeniu powikłań. Dializa nie jest skuteczną metodą usuwania toksyn z krwi chorego – nie stosuje się jej przy uszkodzeniach wątroby. W pierwszej kolejności ważne jest wyeliminowanie elementu odpowiedzialnego za rozwój marskości.

Czytaj całość »

Lista przyczyn powstawania marskości wątroby jest długa a za większość przypadków wcale nie odpowiada alkohol chociaż jest on istotnym czynnikiem ryzyka.

Czytaj całość »

Sama wątroba nigdy nie boli. Jest to narząd praktycznie nieunerwiony. Ból pojawia się jako efekt rozprzestrzeniającego się stanu zapalnego na okolice wątroby lub jako efekt jej powiększenia i nacisku na struktury ją otaczające. W przypadku marskości ból może pojawić się w prawym boku. Bardziej charakterystyczne ale bardzo rzadko przez pacjentów łączone z tą chorobą objawy to zaczerwienienie dłoni, pojawianie się czerwonych plamek na tułowiu, zwłóknienie Ściegien w rękach połączone ze zniekształceniem palców a także paznokci oraz przerost ślinianek przyusznych.

Czytaj całość »

Marskość choroby jest schorzeniem, które występuje samo lub jako powikłanie wielu różnych chorób z wirusowymi zapaleniami wątroby na czele. W naszym kraju jednym z głównych winowajców marskości jest alkohol.

Choroba na poziomie komórkowym polega na nieprawidłowościach w przebiegu naturalnego procesu regeneracji miąższu. Równocześnie zachodzą trzy procesy: komórki wątrobowe z różnych przyczyn podlegają martwicy i zwyrodnieniu; uszkodzony miąższ organu regeneruje się samoistnie; rozrastający się organ podlega zwłóknieniu i zaczyna z dużą siłą naciskać na bardzo liczne w swojej strukturze naczynia krwionośne ograniczając ich drożność.

Czytaj całość »